Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010

Αυξανόμενη η απειλή για την χλωρίδα και την πανίδα ...






Η χλωρίδα και η πανίδα που απειλούνται περισσότερο από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη θάλασσα ή ωκεανό του πλανήτη είναι αυτές της Μεσογείου, σύμφωνα με επιστημονική έρευνα, την παγκόσμια Απογραφή Θαλάσσιας Ζωής, που διαρκεί εδώ και δέκα χρόνια. Σε καμία άλλη θαλάσσια περιοχή της Γης η βιοποικιλότητα δεν δέχεται περισσότερες πιέσεις.

Η απογραφή επίσης διαπίστωσε ότι οι αστακοί, τα καβούρια, οι γαρίδες και τα λοιπά μαλακόστρακα -και όχι τα ψάρια- αποτελούν το πιο κοινό είδος των θαλασσών του πλανήτη μας (ποσοστό 19% έναντι 12% των ψαριών), ενώ τα ύδατα της Αυστραλίας και της Ιαπωνίας είναι αυτά που φιλοξενούν τη μεγαλύτερη ποικιλία ειδών. Η Μεσόγειος (που εκτιμάται ότι έχει συνολικά περίπου 17.000 είδη), μαζί με τις θάλασσες της Κίνας και τον Κόλπο του Μεξικού συμπληρώνουν την πρώτη πεντάδα από άποψη βιοποικιλότητας.
Τα προκαταρκτικά συμπεράσματα της δεκάχρονης έρευνας, που απασχόλησε 360 επιστήμονες και κόστισε 650 εκατ. δολάρια, δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό PloS ONE. Η μελέτη συνεχίζεται και νέα στοιχεία θα δοθούν στη δημοσιότητα τον Οκτώβριο, αλλά ακόμα και τότε δύσκολα θα μπορεί να θεωρηθεί πλήρης η απογραφή, όπως είπαν οι επιστήμονες, με δεδομένη την αχανή έκταση των ωκεανών και το μεγάλο βάθος τους, που συχνά είναι απρόσιτο.

Μέχρι στιγμής, κατά μέσο όρο η απογραφή έχει καταγράψει 10.750 γνωστά είδη σε κάθε θαλάσσια περιοχή, αλλά εκτιμάται ότι υπάρχουν τουλάχιστον τετραπλάσια είδη που δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί. Συνολικά υπολογίζεται ότι υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες -ίσως και ένα εκατομμύριο- θαλάσσια είδη που παραμένουν άγνωστα στον άνθρωπο.

Τα σχετικά απομονωμένα νερά της Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας και Ανταρκτικής έχουν τα περισσότερα ενδημικά είδη (μοναδικά στις περιοχές αυτές). Αντίθετα, η Μεσόγειος φαίνεται πως αποτελεί «κέντρο διερχομένων», αφού σε αυτήν διαβιούν τα περισσότερα «αλλοδαπά» είδη (γύρω στα 600 ή το 4% των συνολικών ειδών της), αυτά δηλαδή που προέρχονται από άλλη θάλασσα, κυρίως από την Ερυθρά, και «τρυπώνουν» στην Μεσόγειο μέσω του καναλιού του Σουέζ.

Η Μεσόγειος, η μεγαλύτερη περίκλειστη θάλασσα του κόσμου, μαζί με τον Κόλπο του Μεξικού είναι οι δύο περιοχές που απειλούνται περισσότερο από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η μόλυνση και η υπεραλίευση, ενώ την κατάσταση επιδεινώνουν η επίπτωση της κλιματικής αλλαγής και ο τουρισμός (200 εκατ. επισκέπτες επισκέπτονται την Μεσόγειο κάθε χρόνο). Η απογραφή υπολογίζει ότι το 75% των ειδών που ζουν στα βαθύτερα νερά της Μεσογείου δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί, και ίσως ποτέ να μη γίνουν γνωστά, επειδή μπορεί στο μεταξύ να έχουν εξαφανιστεί.

ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ ΟΙ ΛΙΜΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Οι ειδικοί κρούουν το κώδωνα του κινδύνου για τη ρύπανση των επιφανειακών υδάτων της Ελλάδας, καθώς διαπιστώθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις επικίνδυνων ουσιών. Πρόσφατη μελέτη αναφέρει πως 16 στις 18 ελληνικές λίμνες βρίσκονται από μέτρια έως κακή οικολογική κατάσταση. Από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, προκύπτει ότι έχουν καταγραφεί σε μεγάλους ποταμούς και λίμνες, υψηλές συγκεντρώσεις μολύβδου, νικελίου, υδραργύρου και τοξικών ενώσεων. Στη μελέτη που παρουσίασε το Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων- Υγροτόπων στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, προκύπτει ότι 18 φυσικές και τεχνητές λίμνες δεν βρίσκονται σε άριστη κατάσταση, ενώ μόλις δύο βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Για τις υπόλοιπες 32 λίμνες της χώρας δεν υπάρχει εικόνα, καθώς δεν έχουν συλλεχθεί στοιχεία για την κατάσταση τους.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής κ. Κώστας Καρτάλης, δήλωσε ότι «Με λίγες εξαιρέσεις, οι λίμνες της χώρας είναι ο μεγάλος άγνωστος. Όπως και με τα ποτάμια της χώρας, και οι λίμνες δέχονται μεγάλες πιέσεις που μάλιστα αυξάνονται. Αρνητικό παράδειγμα είναι η λίμνη Κορώνεια, που από την παραγωγικότερη σε εμπορεύσιμα ψάρια λίμνη είναι σήμερα στο όριο της αποξήρανσης. Θετικό παράδειγμα είναι η επανασύσταση της Κάρλας». Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι μεγαλύτερες πιέσεις στους υγρότοπους προέρχονται από τη γεωργία, τη διάθεση ακατέργαστων λυμάτων και τη μη ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων. Αποτέλεσμα όλων είναι η υποβάθμιση κυρίως των λιμνών, αλλά και των παράκτιων και των υπογείων υδάτων.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Με βάση τους Όρους Χρήσης του Στυλίδα η πόλη μου, ο κάθε σχολιαστής δεν εξαιρείται από το βάρος της ευθύνης του περιεχομένου των σχολίων του.
Σχόλια με υβριστικό περιεχόμενο που θίγουν την προσωπικότητα άλλων ανθρώπων, σχολιαστών ή αναφερόμενων σε αναρτήσεις, άρθρα ή βίντεο θα διαγράφονται.

Επικοινωνία

Όνομά σας
Διεύθυνση email σας
Θέμα
Μήνυμα
Image Verification
captcha
Παρακαλώ εισάγετε το κείμενο από την εικόνα: [ Refresh Image ] [ What's This? ]
Powered byEMF Web Forms
 
ΑΡΧΗ ΣΕΛΙΔΑΣ